Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Ε ΚΑΙ ΛΙΓΗ... ΤΣΙΠΑ ΔΕ ΒΛΑΠΤΕΙ

Δεν μπορώ, δεν το αντέχω, δεν πάει άλλο, ρε συγχωριανοί. Και πώς να σας το πω αυτό και εκείνο που ακούω και βλέπω κάθε μέρα, εντός και εκτός των καφενέδων απ' άκρη σ' άκρη του νησιού μας;;;
Και όσο πλησιάζουν να στηθούν οι κάλπες για τις δημοτικές εκλογές, οι τσέπες μας θα γεμίζουν κάρτες και μπιλιετάκια κάθε λογής και κάθε απόχρωσης.

Το λέει, άλλωστε, και το 1887 σε μέρα διεξαγωγής δημοτικών εκλογών καθ' άπασαν την επικράτειαν και ο σατυρικός μας ποιητής Γιώργος Σούρης, ο οποίος είδε και απόειδε και έγραψε τα εξης:
"Σωτήρ του Δήμου γίνεται η κάθε μία μαζέτα,
κι εγέμισαν οι τσέπες μας με κάρτες και μπιλιέτα.
Με ονόματα δημάρχων και συμβούλων παστρικά
μέσα στον κάθε καφενέ, μέσα στην κάθε σάλα,
κι αν ήσαν καν τουλάχιστον ολίγον παστρικά
πολύ θα με υποχρέωναν αν μου' στελλαν
και άλλα".
Έχει πει και έχει γράψει και άλλα πολλά περί εκλογών και πολιτικών ο σατυρικός ποιητής μας, αλλά δεν είναι της παρούσης για να σας τα μεταφέρω, αν και ξέρω ότι θα γελούσατε μέχρι δακρύων, αφού ότι περιγράφει για κείνες τις εκλογές, εκείνα τα χρόνια, επαναλαμβάνονται και τη σήμερον ημέραν του σωτήριου έτους 2019, και ουχί του 1800 τόσο.

Αφορμή για να σας ενοχλήσω και σήμερα, ήταν το αραλίκι μου, εντός παραθαλάσσιου καφενέ του νησιού μας, της Άνδρου μας, όπου και με μια παρέα πολυμελή γερόντων (πιθανόν όλοι απόμαχοι ναυτικοί) ρουφούσα και απολάμβανα μετά βουλιμίας μέγιστης την καφεδιά μου, ενώ παράλληλα απολάμβανα τα αγριεμένα κύματα, που' σκαγαν λίγα μόλις μέτρα από την πεζούλα του καφενέ.
Δίπλα μου, τα... περήφανα γηρατειά είχαν ανοίξει σφόδρα συζήτηση περί των δημοτικών εκλογών και ουχί μόνο, αφού κάθε λίγο και λιγάκι ένας εξ αυτών τα' χωνε και στον Τσίπρα.
Και η συζήτηση καλά κρατούσε, μέχρι που σκάει μύτη καμαρωτός καμαρωτός ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ για το αρχοντιλίκι του Δημάρχου του νησιού μας. Φορώντας τζιν και μπουφανάκι νεανικό και ένα φαιδρό χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, πλησιάζει την πρώτη παρέα που καθόταν δεξιά της πόρτας του καφενέ και τους πετάει κατάμουτρα το χέρι του για να τους χαιρετίσει.
Και εκεί λαμβάνει την πρώτη κρυάδα, αφού ο ένας εκ των δύο ρωτάει τον φίλο του: "ΠΟΙΟΣ είναι ο κύριος";
Είτε τον γνώρισε, είτε έκανε την κουνέλα για να ξεκινήσει το φτύσιμο.
"Ρε συ, είναι ο τάδε, που' ναι και από το νησί μας".
"Α ναι, εεεεεε" απαντάει και συνεχίζει να ρουφά νωχελικά την καφεδιά του.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

ΠΑΡΑΜΥΘΙ... ΠΑΡΑΜΥΘΙ... ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ΓΚΑΛΟΠΑΤΖΗΔΕΣ έχουν πέσει έξω
στις προβλέψεις τους...
Γεια ΣΑΣ συντοπίτες, συγχωριανοί και πάνω από όλα σε όλους ΕΜΑΣ που πραγματικά αγαπάμε τούτο το νησί, τούτο τον τόπο, και οριστικός και αμετάκλητος σκοπός μας (έτσι θέλω να πιστεύω) είναι να τον δούμε στους ΤΟΠ τουριστικά και όχι μόνο σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Γιατί η ΑΝΔΡΟΣ ΜΑΣ έχει όλα όσα απλόχερα τής έχει δώσει ο Θεός και η φύση και όλα αυτά που, τουλάχιστον, οι ξένοι ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ.

Αλλά ρε παιδιά, όσο πλησιάζει ο Μάης, που και εδώ θα κληθούμε να εμπιστευτούμε κάποιους για τοπικούς αρχόντους, κάποιους που πραγματικά θα ΑΓΑΠΟΥΝ το νησί μας, κάποιους που θα αγαπάνε το περιβάλλον και την ιστορία μας, ΤΟΣΟ κάποιοι υποψήφιοι μνηστήρες για το δημαρχιλίκι αλλά και για το επαρχιλίκι έχουν βάλει μπροστά τους εκτοξευτήρες ΛΑΣΠΗΣ και όποιον πάρει ο χάρος.
Το τι ακούνε τα αυτάκια μου γύρω-γύρω δε λέγεται, αλλά και δε γράφεται, αφού ο ανεμιστήρας ρίχνει λάσπη ακόμα σε ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει περί της νήσου.
Εντός των λιγοστών καφενείων και καταστημάτων, το ΠΑΡΑΜΥΘΙ πάει σύννεφο, ενώ δε λείπουν και οι... ΑΛΗΤΕΙΕΣ, καθώς... μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος.

Βεβαίως-βεβαίως υπάρχουν και οι.. ΓΚΑΛΟΠΑΤΖΗΔΕΣ, που' λεγε και ο συγχωρεμένος Κακαούνος, των οποίων ήρθε η ώρα να τα.. ΟΙΚΟΝΟΜΗΣΟΥΝ, αφού είναι γνωστό στην πιάτσα ότι όποιος πλερώνει... είναι και ΝΙΚΗΤΗΣ.
Αμ, έλα όμως, που δεν είναι ΕΤΣΙ.
Και δεν είναι λίγες οι φορές που οι ΓΚΑΛΟΠΑΤΖΗΔΕΣ έχουν πέσει έξω στας προβλέψεις τους και οι έσχατοι ήρθαν πρώτοι.
Για αυτό και μόνο, αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι, ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΙΠΟΤΙΣ, και ακούστε μόνο τον εαυτόν σας και ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.
Κι εδώ, που λέτε, άκουσα προχθές σε καφενέ του Γαυρίου και σε συζήτηση παρέας, που δε με γνώριζε καν, οτι νέος ΔΗΜΑΡΧΟΣ του νησιού μας θα' ναι (άκουσον, άκουσον) το ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
Και ρώτησα αργότερα και ΕΜΑΘΑ ποιο είναι το λαϊκό παιδί και με έπιασε...ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ.
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.
Και γελώ ακόμα, αφού το... παιδί του λαού, μόνο παιδί του νησιού μας δεν είναι, καθώς καλά καλά δεν ξέρει πού πέφτει η Άνδρος (τόσο πολύ την επισκέπτεται), ενώ και η ενασχόλησή του με τα κοινά είναι σχεδόν ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ.
Και ας κατείχε ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ, και ας έπρεπε να ήταν καθημερινά εδώ, αυτός έκανε διακοπές στα χιόνια.

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Η ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ... ΜΙΣΗ ΑΡΧΟΝΤΙΑ

Ο Δήμαρχος ξοδεύει μερικές χιλιάδες ευρώ τον χρόνο σε εργολάβους-ιδιώτες 
για την περισυλλογή ειδικής κατηγορίας σκουπιδιών...
Γεια χαρά νταν συγχωριανοί και καλή Σαρακοστή να' χετε ούλοι και ούλες ΣΑΣ, αλλά εγώ είμαι και πάλι εδώ, κοντά σας για να σας βλέπω και να σας... κατασκοπεύω. Χα, χα, χα. Και μη νομίζετε ότι εκτελώ άνωθεν μυστικές υπηρεσίες και ξανά-μανά χαχαχαχαχα, αλλά για να βλέπω τις ευαισθησίες σας, τόσο για τον πολιτισμό που' χει αυτό το έρμο νησί μας, αλλά και για τις ευαισθησίες που' χετε (πού' ν' τες καλέ) για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ και την προστασία του.
Και τώρα πολλοί θα αναρωτηθείτε: "μα τι λέει τούτος εδώ ο ξενομερίτης, ο ξενόφερτος, που ξαφνικά την... είδε προστάτης των δέντρων, των ζώων, αλλά και των χωριών μας, που ούτε καν έχει προλάβει να γνωρίσει".

Ναι, ρε μάγκες μου, δεν τα' χω γνωρίσει όλα τούτα που με λέτε, αλλά έχω γνωρίσει, και δυστυχώς που το λέω και το υπογραμμίζω, τη ΒΡΩΜΙΑ που επικρατεί, όχι μόνο το καλοκαίρι, αλλά και τον χειμώνα απ' άκρη σ' άκρη σε ολόκληρο το νησί μας.
Όπου και να γυρίσω το βλέμμα μου, είτε σε χωράφια, είτε σε δρόμους, παντού μα παντού βλέπω ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ και όχι ό,τι και ό,τι, αλλά ογκώδη, που χτυπάνε μπαμ και κάτω, ακόμα και στον πιο αδαή περί της προστασίας του ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ.

Και πείτε μου, αγαπητοί μου, σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου και σε ποια άλλη πόλη ή χωριό του πλανήτη, οι κάτοικοι που ζουν εκεί πετάνε τα βρώμικα στρώματά τους, τα παλιά πορτοπαράθυρά τους στους δρόμους, και ακριβώς λίγα μέτρα από τα σπίτια τους;;;
Πείτε μου, παρακαλώ ΣΑΣ.
ΠΟΥΘΕΝΑ σας λέγω, με κάθε γνώση και κάθε νομιμότητα.
Αλλά εδώ, κάποιοι, δε ΛΕΩ ΟΛΟΙ, που ζείτε μόνιμα σε τούτο το όμορφο Κυκλαδονήσι, θεωρούν ότι ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΙ είναι οι χώροι που βρίσκονται δίπλα από κάδους περισυλλογής σκουπιδιών, από κάδους ανακυκλώσιμων συσκευών ή ακόμα και σε χώρους που υπάρχουν απαγορευτικές ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ.
Και δόξα τον Γιαραμπή, ο σημερινός ΔΗΜΑΡΧΟΣ έχει φροντίσει και έχει τοποθετήσει σχεδόν παντού.
Αλλά εσείς, το... βρώμικο βιολάκι σας.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΚΑΙ ΜΑΣ... ΑΡΓΗΣΕΣ

Πώς είναι δυνατόν για 7.000 κατοίκους, να ζητάνε την ψήφο μας, όχι ένας, 
όχι δύο, αλλά πέντε μνηστήρες;
Τζααααα, να' μαι κι εγώ. Και κάποιοι από σας, είπατε ότι με ξεφορτωθήκατε και δε θα με ξαναδείτε ούτε και στα πιο εφιαλτικά σας ονειράτα. Αλλά αγαπητοί μου, εγώ είμαι και πάλι εδώ, αφού είδα και απόειδα, άκουσα και ματαξανάκουσα, ε και δεν άντεξα άλλο. Και είπα, ας τους ξαναθυμίσω κάποια πραγματάκια, μπας, λέω εγώ τώρα και βάλουν μυαλό. Ίδωμεν λοιπόν.

Άρα, έχουμε και λέμε ότι ενόψει των επικείμενων εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της ανάδειξης των τοπικών μας ΑΡΧΟΝΤΩΝ, να κάτσουμε κάτω και να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει για τα καλά.
Και όταν λέμε να δουλέψει, ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ, και όχι να το περάσουμε στο ντούκου και να πούμε "ρε δεν πάει και το παλιάμπελο, ας ψηφίσω τον δείνα που' ναι και... καλοφαγάς και καλοπερασάκιας".
Και έχει κάνει και στο κουβέρνο, το οποίο, όμως, ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν υπηρέτησε με το γράμμα του νόμου.
Και μη γελάτε, γιατί ξέρω τι σας λέγω.

Γιατί ρε παιδιά, πώς είναι δυνατόν να' μαι εμούα Δήμαρχος ή Έπαρχος ή Πρόεδρος Κοινότητας σε κάποιο νομό ή σε κάποια πόλη ή σε κάποιο νησί, καλή ώρα σαν το δικό μας, και να κατοικώ αλλού;
Σε άλλη πόλη, σε άλλον νομό.
Και να θέλω να με ψηφίσετε και πάλι.
Άρα, αν το κάνετε, κάτι δεν πάει καλά με σας ούλους και ούλες.
Δεύτερον, πώς είναι δυνατόν εμούα να με κυνηγάνε θεοί και δαίμονες και να απαιτώ από τον λαό να με ψηφίσει για Άρχοντα;
Πώς είναι δυνατόν να με βαραίνουν κατηγορίες, και μάλιστα βαριές, κι εγώ αλλού να... τυρβάζω;

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

ΤΗ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑ ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣΕ

Το Αγροτικό Ιατρείο στο Μπατσί
Καλά, καλά μη χαίρεστε κάποιοι που έχετε καιρό να με δείτε και λέτε "όπα γλιτώσαμε από δαύτον, τον ενοχλητικό τον Αθηναίο, που' ρθε εδώ πα και μάς κάνει και τον καμπόσο". Και θέλει, λέει, να γενούμε καλοί άνθρωποι και όχι ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ.
Α, τώρα το θέσατε στη σωστή του βάση.
Ρε παιδιά, ρε παιδιά, ρε παιδιά, πόσες φορές θα σάς το πω ότι τον ΡΟΥΦΙΑΝΟ, που, συνήθως, δρα φορώντας κουκούλα ή και  υπογείως, κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν τον αγάπησε. Δεν τον συμπάθησε,΄ενώ όταν τού δόθηκε η ευκαιρία του' δωκε μία και να' τον μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Και πάει η καλιά του.
Ακούστε, λοιπόν, προτού αναφερθώ σε ένα βαρβάτο κρούσμα ΡΟΥΦΙΑΝΙΑΣ εδώ στην Άνδρο, που όλοι μας αγαπάμε, τι σημαίνει η λέξη ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ, που, βεβαίως-βεβαίως, είναι και γένους αρσενικού, αλλά και γένους θηλυκού.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν, ότι σύμφωνα με το εγκυρότατο διαδικτυακό ΒΙΚΙΛΕΞΙΚΟ, η λέξη "ρουφιάνος" σημαίνει ο καταδότης, ο σπιούνος και ο χαφιές, ενώ κατά μία άλλη επεξήγηση, στο ίδιο λεξικό, σημαίνει και ο μαστροπός, ο προαγωγός, ο νταβαντζής, ο συκοφάντης, ο δολοπλόκος και τέλος, ο ραδιουργός.
Όλα, βέβαια, αποτελούν ό,τι χειρότερο κυκλοφορεί ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος και σε όλα τα πλάτη και μήκη του πλανήτη μας και παντού έχουν την ίδια ποταπή αντιμετώπιση.
Αλλά, ρε παιδιά, ρε παιδιά... και ρουφιάνοι εδώ στο νησί μας;;;
Και να δουλεύουν κάτω απο τη μύτη μας και μέρα μεσημέρι;;;
Ακούστε, λοιπόν, αγαπητοί και φίλτατοι συμπολίτες μου, από πού πήρα αφορμή και αναφέρθηκα στους ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ, αλλά και πιθανόν και τις ΡΟΥΦΙΑΝΕΣ, οι οποίοι χωρίς καμιά ΑΙΔΩ τηλεφώνησαν πριν λίγες μέρες στην Αστυνομία, χρησιμοποιώντας, μάλιστα, ανύπαρκτο γυναικείο ονοματεπώνυμο (βλέπετε γνώριζαν ότι ανώνυμα δεν κινείται η προβλεπόμενη εκ του νόμου διαδικασία) ρουφιάνεψαν ότι ένα φορτηγό του ΔΗΜΟΥ του νησιού μας, δηλαδή δημόσια περιουσία, μεταφέρει μπάζα και άλλα αδρανή υλικά από το κτήριο εκεί στο ΜΠΑΤΣΙ, που στεγάζεται το ΙΑΤΡΕΙΟ και η αγροτική γιατρός μας.

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

ΟΛΟ ΘΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΙ ΘΑ... ΠΑΨΕ ΡΕ ΠΑΡΑΜΥΘΑ

Τα παραμύθια, τα "ΘΑ", τα ταξίματα είναι για τους ιθαγενείς 
και ΟΧΙ για τους Ανδριώτες…
Τα' παμε, τα ξανάπαμε και θα τα ματαξαναπούμε, όσο πλησιάζει ο καιρός για μας, τους φτωχούς και δυστυχείς ψηφοφόρους, που τον Μάη, κατά πώς όλα δείχνουν, θα κληθούμε να δώσουμε την ψήφο μας, τόσο στους επίδοξους μνηστήρες των δημαρχιακών θώκων, όσο και στους επίδοξους ΒΟΛΕΥΤΕΣ μας.
Και όσο για τους δεύτερους, δεν ήρθεν η ώρα τους ακόμα για να τους πιάσω στην... πένα μου, αλλά για τους άλλους, τους υποψήφιους δημαρχαίους, αυτούς που τάζουν από τώρα "λαγούς με πετραχείλια", ε, αυτοί το θέλουν και το επιδιώκουν το ξεμπρόστιασμά τους, αφού τι και αν τους τα' χουμε πει, αυτοί οι "μνηστήρες", καλέ του νησιού μας, τον χαβά τους. Τάζουν, τάζουν και σταματημό δεν έχουν, ενώ οι περισσότεροι εξ αυτών, ναι μεν μπορεί να κρατάει η σκούφια τους από την Άνδρο μας, αλλά, κατά πώς φαίνεται, την ξέρουν μόνο από τους χάρτες, και τις παλιές γκραβούρες.

Άσε που έρχονται μόνο, είτε για να δουλέψουν τα καλοκαίρια, είτε για να μας παραμυθιάσουν με τα παχιά τα λόγια, τα μεγάλα, είτε για να παραστούν σε κάποια συνεδρίαση της δημόσιας θέσης που κατέχουν. Κι εδώ, φυσικά, τίθεται ένα μεγάλο ΕΡΩΤΗΜΑ, που και φυσικά, θέλει και αρμόδια απάντηση. Και το ερώτημα είναι, ενώ κατέχω, είμαι εκλεγμένος για την αυτοδιοικητική θέση του νησιού, δε διαμένω μόνιμα σε αυτό, αλλά στας Αθήνας.
Και όταν έρχομαι στο νησί, αφού δεν έχω που να μείνω, χρεώνω το κράτος τα έξοδα της διαμονής μου σε ξενοδοχείο. Ε, αυτό, ρε υποψήφιοι, δεν πάει κάτω με τίποτα.

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ

Τα "χρόνια πολλά" και τσι ευχές για έναν χαρούμενο και ευτυχισμένο καινούργιο χρόνο, τις ανταλλάξαμε εκατέρωθεν, και μάλιστα με το παραπάνω. Μέχρι και τον υποδηματοποιό, λέγε τσαγκάρη, παπουτσή, ευχηθήκαμε και σταυροφιληθήκαμε, χωρίς φυσικα να παραλείψουμε και τους απανταχού "μνηστήρες" για τους δημαρχιακούς θώκους ανά τη χώρα, και ειδικότερα για το νησί μας, την Άνδρο, που όλοι αγαπάμε και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να την αναδείξουμε στην κορυφή της τουριστικής βιομηχανίας, και ΟΧΙ μόνο.
Αυτά και άλλα πολλά κάναμαν εμείς οι απλοί άνθρωποι της καθημερινότητας και έτσι έπρεπε να κάμνομεν, αφού, άλλωστε, το ορίζει και το... Σαβουάρ-Βιβρ των καλών και ευπρεπών τρόπων.
Και το ΠΡΑΞΑΜΕ ΟΡΘΩΣ και καλά ΚΑΝΑΜΕ.

Έκαναν, όμως, το ίδιο οι "μνηστήρες" και οι διεκδικητές, που δεν είναι και λίγοι εδώ στο νησί μας; Μπας και είδατε εσείς κάποιον εξ αυτών να μπαινοβγαίνει στα λιγοστά καφενεία ή στα καταστήματα και να εύχεται στους εργαζόμενους, στα αφεντικά, αλλά και στους πελάτες, τις απαιτούμενες εκ των εορταστικών ημερών ΕΥΧΕΣ;
Εμουά, πάντως, δεν είδα κανέναν, παρά μόνο τον νυν ΔΗΜΑΧΟ, γιατρό Θεοδόση Σουσούδη, ο οποίος, μάλιστα, έφτασε και στο πιο απομακρυσμένο χωριό του νησιού μας, αλλά και στο παπόρι που μπήκε στο λιμάνι μας τη δεύτερη μέρα της Πρωτοχρονιάς.

Όλοι οι άλλοι μνηστήρες, όμως, προτίμησαν τα αναμμένα τζάκια τους στας Αθήνας και τα βόρεια περίχωρά της, ενώ ένας εξ αυτών φορώντας σκούφο και βαρύ μπουφάν προτίμησε τα χιόνια κάποιου κοσμοπολίτικου ελλαδικού θερέτρου.